"Пошташы жоқ, газетсіз қалдық"-дейді қараталдық қариялар

Жаңа жылдың алағашқы айы да артта қалды. Оқырман қауым 2012-жылға жазылған газеттерінің бірнеше нөмірлерімен қауышып үлгерді. Дегенмен ел ішінде мұндай мүмкіндіктен мақұрым қалып отырғандары да баршылық екен. Кешегі аптада Сарыағаш ауданына барғанымызда осындай бір келеңсіз оқиғаға куә болдық.

«Мен «Замана» газетіне жазылған болатынмын, – дейді Қаратал ауылының тұрғыны Тазабек Әбдіраманов есімді азамат (суретте). – Әлі бір газет алғаным жоқ. Айына берілетін зейнетақыға барғанымызда қолымызға кез-келген газетті ұстата салады. Егер бұл әрекет ақпанда да жалғасатын болса, онда мен келесі жартыжылдықта ешқандай газетке жазылмаймын. Өзім қалағанды бермей, айына топтап қолыма басқа газет ұстата салса оны не істеймін?»

Бұл бір адамның ғана пікірі емес. Почтаға өкпелі адамды осы ауылдан көптеп кездестіруге болады. Солардың бірі Саттархан Жақыпов есімді азамат (суретте).

«Біздің ауылдық округтегі он үш ауылда он жеті мыңдай халық тұрады, – дейді ол кісі. – Олардың арасының ең жақын дегені үш шақырым. Осыған екі-үш почташы қызмет көрсетеді. Жаңа жылдан бастап тағы екі адамды қысқартып жіберді. Қысқартуға ауылдық жерлердегі бес-алты мың теңгеге жұмыс істеп жүргендер ілігіп жатыр. Оу, Шымкентте почтада қаншама адам істейтін жұмыс таппай отыр ғой. Қысқартқыш болса, соларды қысқартпай ма? Бізге газетке жазыл дейді. Ал өздері жазылған газетімізді әкелмейді. Сонда облыстағылар ауылдық жердегі почтальондарды қысқартсақ адамдар жазылған газеттерін өздері алып кетеді дей ме? Тап осы уақытта «Қазпочтадан» өткен әлеуетті мекеме жоқ. Оның әр ауылға бір почтальон қойса да жағдайы көтереді. Бірақ ақша үнемдеу үшін ауылдағы қызметкерлерді қысқартады немесе бес-алты мың теңгемен жұмыс істетеді. Мен мұны Қазақстан Республикасы азаматының құқын қорлау деп білемін. Қазір бес-алты мың теңгемен қай жыртықты жамауға болады?

Өзім отыз жылдан аса почта саласында қызмет атқарғандықтан үй аралап газет таратудың оңай емес екенін білемін. Солай бола тұра жоғарыда отырғандар төменде жұмыс істейтіндерді қысқарта береді. Жаңа жылдан бастап біздің ауылдың почташысын қысқартыпты, енді бізге газетті, жүре алмайтын қариялардың зейнетақысын кім жеткізіп береді? Біз секілді қарапайым ауыл тұрғындарына осы жөнінде түсіндіріп берсе дұрыс болар еді».

Біз бұдан кейін Ошақты ауылдық округінің почта меңгерушісі Гүлнәр Рысбаеваға хабарластық.

«Бізден екі адамның қысқартуға ілінгені рас, – деді ол кісі. – Қазір он мыңдай халыққа 0.5 «ставкамен» үш адам қызмет көрсетеміз. Жоғарыдағы екі азамат әлі мөрлерді тапсырған жоқ, бұл жөнінде ауданға хабарладым. Қаңтар айынан бері газет алмадым дегенді бірінші рет естіп отырмын. Біздің ауылдық округ бойынша жиырма адам «Заманаға», жүз адам «Жаңалық» газетіне жазылған. Өзіміз газет тарататын жерде ондай шағым жоқ. Ал қараталдықтардың «Замананы» әлі де алмаған себебін анықтаймыз».

Араға біршама уақыт салып ол кісімен қайта хабарласқанымызда: «Қысқартуға іліккен Артық Бөрібеков газеттерді үйінде ұстап отыр екен. Ол кісі газеттерді менің почтальонымның үйіне әкеп беретін болыпты. Бұдан кейін ауылда барлық адам газеттерді уақтылы алып тұратын болады», – деген жауап естідік.

Міне, почта қызметкері осылай деп ақталады. Бүгінде өз кінәсін мойындай салатын адам қайда?

Р. ШАЛҚАР.